Cursus letselcodering geeft handen en voeten aan traumaregistratie
De cursus Letselcodering op 15 september mocht dan een tikje saai zijn, de deelnemers hesen zich echter gewillig in T-shirts met opdruk ‘I ♥ traumaregistratie’. Ondanks de droge lesstof werd het totale cursusprogramma als ‘goed’ beoordeeld. ‘De meeste deelnemers vonden de scholing zeker nuttig’, verklaart Jacqueline Coenraads, beleidsmedewerker van Traumacentrum Zwolle.
De cursus Letselcodering komt voort uit de traumaregistratie. ‘Een landelijke registratie vraagt om een uniform coderingssysteem. Want pas dan kun je de gegevens met elkaar vergelijken en conclusies trekken’, benadrukt Jacqueline. De letselcodering is een onderdeel van de MTOS+ dataset*.
Om alle betrokkenen te informeren over de AIS-diagnosecode** heeft Traumacentrum Zwolle de hulp ingeroepen van de collega’s uit Brabant. Tilburg geldt namelijk als bakermat van de traumaregistratie en ‘het lag dus voor de hand om dat kenniscentrum in de arm te nemen. Op ons verzoek werd de cursus in Zwolle gehouden.’
Opkomst
Op dinsdag 15 september stonden twee cursussen gepland: overdag de reguliere scholing voor SEH-artsen, –verpleegkundigen en –hoofden, physician assistents en administratief medewerkers. Voor de avondsessie (lees: een verkort programma) waren traumatologen uit de regio uitgenodigd. Op de dagcursus kwamen achttien belangstellenden af, ’s avonds schoven veertien geïnteresseerden aan. ‘Een respectabel aantal’, oordeelt Jacqueline.
De insteek van de cursus is dat kennis van de AIS-diagnosecode noodzakelijk is om trauma’s goed en eenduidig te kunnen registreren. ‘De verwachting is dat traumaregistratie door de IGZ als prestatie-indicator wordt ingevoerd. Daardoor krijgt dit onderwerp natuurlijk meer prioriteit.’
Diversiteit
Kennis van de AIS-diagnosecode is prachtig, maar het vervolgtraject is minstens zo belangrijk, benadrukt de beleidsmedewerker. ‘Binnen elk ziekenhuis moeten medewerkers worden aangewezen die de traumaregistratie daadwerkelijk gaan uitvoeren. Deze taak kun je onderbrengen bij artsen, maar ook neerleggen bij arts-assistenten, SEH-verpleegkundigen of administratief medewerkers. Ziekenhuizen mogen dat naar eigen inzicht vormgeven.’
Het grootste probleem rond de traumaregistratie is gelegen in de verwerking van de gegevens. ‘In het ene ziekenhuis gebeurt dat nog handmatig, in andere instellingen digitaal. Bovendien bestaat er binnen de regioziekenhuizen een grote diversiteit aan ICT-systemen’, verduidelijkt Jacqueline. Binnenkort wordt in dat traject een nieuwe stap gezet. ‘Vanaf eind januari 2010 kunnen de regioziekenhuizen hun data via internet naar ons versturen.’
Onderzoek
Als de traumaregistratie eenmaal goed op de rails staat, biedt het volop mogelijkheden tot beleidsvorming en wetenschappelijk onderzoek. Daarvan liet Traumacentrum Brabant in de cursus mogelijkheden zien. Niet alleen landelijk zullen de cijfers worden beoordeeld en vergeleken, de regionale databank leent zich eveneens uitstekend voor nader onderzoek. ‘Het eerste verzoek voor onderzoek hebben we al ontvangen’, verklaart Jacqueline.
Volgens de beleidsmedewerker zijn de regioziekenhuizen nu in staat om de traumaregistratie handen en voeten te geven. ‘Vanuit Zwolle wordt waar nodig aanvullend advies of ondersteuning gegeven.’
* MTOS+ dataset: Major Trauma Outcome Study
** De Abbreviated Injury Scale (AIS) kent scores toe aan de mate van anatomisch letsel in verschillende lichaamsregionen. Uit de AIS kan vervolgens de Injury Severity Score (ISS) worden berekend.
Terug naar overzicht