ISALA

'Dikke 10 voor Reumatologie'

Toen voormalig sportschoolinstructeur Rienie Voges zo’n zeven jaar terug hoorde dat hij reumatoïde atrites (reuma) had, wist hij één ding zeker…hij wilde weer sporten. Dat lukt inderdaad weer. Drie keer per week tien kilometer hardlopen zoals hij voor de diagnose deed, zit er niet meer in. Stevig doorwandelen wel en trainen in de sportschool gaat ook. ‘Zoals ik mij nu voel, kan ik honderd worden.’

  Rienie Voges

Onderweg met zijn schoonzoon naar zijn nieuwe sportschool in Breda, merkte Voges voor het eerst dat er iets mis was. ‘Wij gingen de laatste dingen doen daar, zodat de sportschool de dag daarna open kon. Ik stapte al niet fit in de auto. Ik was misselijk en het ging niet over. Toen gingen ook nog mijn handen heel erg opzetten en kon ik zelfs niet meer rechtop staan. Echt ik liep zo krom als een hoepel. Mijn schoonzoon, die naast sportschooleigenaar ook fysiotherapeut is, zag al snel dat ik ontstekingen had in mijn gewrichten. Omdat ik bijna niets kon doen, zijn wij eerder naar huis gegaan.’

Beroerd

De huisarts verwees Voges al snel door naar de afdeling Reumatologie. ‘Ik kreeg medicijnen waarvan ik op donderdag tien tabletten moest innemen. Maar daar werd ik zo beroerd van, dat vond ik nog erger dan de reuma zelf. Ik kreeg toen het advies om hetzelfde medicijn mezelf per injectie toe te dienen. Zodat het meteen in de bloedbaan kwam. Daar werd ik nog steeds even ziek van. Ik mocht er mee stoppen en kreeg andere medicatie. Echt, het was alsof alle muziekkorpsen in Zwolle tegelijk gingen spelen. Het ging veel beter. De reuma verliep nog wel grillig, maar ik was niet meer beroerd.‘

Fit

Voges kreeg zijn medicijnen door middel van injecties, maar in de loop van de tijd gingen die toch minder werken. ‘Een infuus eens in de zo veel tijd was het advies, maar dat moest wel gecombineerd worden met die oude medicijnen waar ik zo ziek van werd. Dat zag ik eerst helemaal niet zitten. Langzaam hoogde ik het aantal pillen op. Toen ik boven de vier kwam, werd ik weer beroerd. Maar wat bleek, ik heb aan vier tabletten per week genoeg. De ontstekingswaarden in mijn bloed daalden en een infuus was niet meer nodig. Ik voel mij al bijna een jaar hartstikke fit. Reumatologie geef ik echt een dikke tien. Ik word daar zo goed begeleid en geholpen. Die tien is dan ook voor iedereen, voor de reumatologen, secretaresses en reumaconsulenten. Ik kan altijd bij ze terecht en voel mij er nooit een nummer.’ 

Loopband

Aan de eerste twee maanden na de diagnose reuma, denkt Voges niet graag terug. ‘Het was echt een drama. Ik kon niets meer, terwijl ik zo graag hardloop. Dan stort je wereld wel even in. Vanaf het begin was mijn drive weer kunnen sporten. Onder begeleiding van een fysiotherapeut heb ik het weer opgepakt. Wij begonnen met drie minuten op de loopband, ik hield het nauwelijks vol. Nu kan ik gelukkig wel weer sporten. Maar drie keer per week tien kilometer hard lopen…nee, dat zit er niet meer in. Toch is voor mij het glas altijd half vol. Ik geniet van het leven. Over mijn reuma praat ik eigenlijk nooit. Hooguit dat het “mij soms in de weg zit”, en dat is het dan ook. Ik ben niet zo’n zeurder.’ 

Lees meer over reumatische aandoeningen in de patiëntenfolder Reumatische aandoeningen.