ISALA

‘Ik plaste bloed’

​In januari is het al weer zes jaar geleden dat bij Roel Huizinga de eigen blaas vanwege kanker werd verwijderd en hij een neoblaas (red. blaas gemaakt van dunne darm) kreeg. Het gaat nu heel goed met hem. Wel gaat hij ieder jaar voor controle naar Isala. ‘Dan gaat Tineke, mijn vrouw, mee. Stel dat het niet goed is…dan ben ik liever met zijn tweeën.’

Roel en Tineke Huizinga


Het begon eigenlijk op het werk van Roel. ‘Ik ben meewerkend voorman in de schoonmaak bij Friesland Campina in Balkburg. Ik was wat aan het dollen met één van de jongens. Best een grote kerel. Hij tilde mij zo op over zijn schouders. s Avonds thuis plaste ik echt bloed. Eerder plaste ik wel stukjes bloed, maar daar besteedde ik niet echt veel aandacht aan. Maar toen ik echt bloed verloor met plassen, ben ik toch maar naar de huisarts gegaan. Hij verwees mij door naar Urologie. Ik kreeg een blaasonderzoek. De arts die dat deed, zei meteen dat ik een ernstige vorm van blaaskanker had. Maar ik had helemaal geen pijn. Dus ik zei “waar heb je het over”. Hij liet mij een soort bloemkooltje zien die in mijn blaas groeide. Hij vertelde dat deze mogelijk in de spier van mijn blaas groeide en heel agressief leek. Tineke, mijn vrouw, werd er bij gehaald en hij regelde meteen alle vervolgafspraken. Volgens hem was het heel erg wat ik had. Maar ik geloofde het voor geen meter. Het overrompelde mij echt en dacht dat men gek was geworden bij Isala. Toen begon het leven met kanker. Ik voel het als een duidelijke scheidslijn, het leven voor en het leven na de diagnose kanker.’

Eerst kreeg Roel een kijkoperatie. ‘Het gezwel is er toen uitgehaald. Na de operatie dacht ik: het gaat goed. Ik had geen slangen en zakjes aan mijn lijf. Ik was net terug op de afdeling en toen kwamen zij mij meteen weer ophalen.

Wat bleek? De tumor had mijn urineleider dichtgedrukt. Hierdoor was één nier erg dik. Daar moest een slangetje in zodat de urine weg kon. Organen kun je niet verdoven. Dus dat deed heel erg pijn. De verpleegkundige zei schreeuw, huil en scheld zo veel je wilt, maar beweeg niet. Ze hielden mij met zijn vieren vast. Ik had toen een zakje aan één nier, maar omdat mijn andere nier prima werkte, moest ik ook gewoon plassen.’

Stoma of neoblaas?

Alleen de tumor weghalen uit de blaas van Roel was niet genoeg, want hij was doorgegroeid in de spierlaag van de blaas. De hele blaas moest eruit. ‘Ik moest aangeven of ik een stoma wilde of een neoblaas. Ik neigde eerst heel erg naar een stoma. Dat kende ik, dus dat moest toch wel goed gaan? Een stomadeskundige van Isala hielp mij goed om mijn keuze te kunnen bepalen. Zo mocht ik thuis oefenen met stomazakjes. Uroloog Hirdes adviseerde mij om te kiezen voor een neoblaas. Volgens hem was ik te jong voor een stoma en met een stoma zou ik niet meer kunnen werken en dat wilde ik wel graag. Dus toen heb ik uiteindelijk toch gekozen voor een neoblaas.’

Zenuwachtig

Vlak voor de operatie voelden Tineke en Roel zich toch wel erg zenuwachtig. ‘Wij wisten niet wat er zou gaan gebeuren. Misschien had ik toch uitzaaiingen en moest dokter Hirdes me dichtmaken en zou ik in een heel ander traject terechtkomen. Of een neoblaas lukte niet en ik zou toch wakker worden met een stoma.’ Tineke: ‘De operatie duurde acht uur. Tijdens de operatie werd ik op de hoogte gehouden. Dat heb ik als zeer prettig ervaren, want de zenuwen gieren door je lijf. Na die tijd belde dokter Hirdes mij zelf. Dat vond ik erg fijn. Alles was gelukkig goed gegaan.’

Fijne mensen

Na twee weken in het ziekenhuis mocht Roel een week naar huis. Voor een week moest hij weer terug komen. Hij wilde alles zelf leren. Zoals het spoelen van zijn blaas, dat moet namelijk iedere dag. En het gebruik van katheters. ‘Er werken hele fijne mensen bij Isala. Echt onze complimenten voor dokter Hirdes en de verpleegkundigen. De nazorg was prima. Ook hadden wij veel aan de regieverpleegkundige. Iedere dag kwam zij even bij mijn bed zitten om te vragen hoe het ging.’ Na een klein half jaar thuis, ging Roel weer stapsgewijs aan het werk. ‘Speciaal voor mij hebben ze een douche aangepast met een bankje er in, zodat ik ook op mijn werk makkelijk kan katheteriseren. De man met wie ik had gedold, voelde zich nog schuldig ook. Maar ik ben hem dankbaar, anders was het misschien te laat geweest. Het gaat nu heel goed. Ik werk, ik fiets, ik kan weer watersporten doen zoals waterskiën, duiken en zwemmen. Ik ben blij dat ik voor de neoblaas heb gekozen.’

Plakboek

Tineke hielt de eerste periode een dagboek bij. Na ongeveer twee jaar heeft ze dat uitgewerkt in een plakboek Tineke: ‘Echt alles zit er in. De folders, de afspraakbrieven, foto’s, de kaartjes, tekeningen van dokter Hirdes om dingen uit te leggen enzovoort. Ik vind het fijn om te hebben zodat wij het zo af en toe nog eens in kunnen kijken.’

Meer informatie

Afdeling Urologie
Afdeling Urologische oncologie
Patiënten Informatie Dossier (PID) Blaaskanker

Publieksacademie
Bezoek de Isala Publieksacademie over kanker aan de urinewegen op 14 december in theater Odeon in Zwolle.