ISALA

Weergave

Om u de beste leesbaarheid te bieden, kunt u hier het lettertype en de achtergrondkleur naar wens aanpassen.

Lettertype


Achtergrond

Hyperthyreoïdie

De schildklier bevindt zich onderin de hals, voor de luchtpijp. Het schildklierhormoon in de schildklier stimuleert de stofwisseling. De schildklier kan te snel of te langzaam werken, met een te snelle of te langzame stofwisseling tot gevolg. In het geval van hyperthyreoïdie maakt de schildklier teveel schildklierhormoon aan, waardoor sprake is van een te snel werkende schildklier.

Oorzaken

De meest voorkomende oorzaken van hyperthyreoïdie zijn:
  • De ziekte van Graves: dit is een auto-immuunziekte. Het lichaam maakt antistoffen aan die de schildklier stimuleren (TSH-receptor antistoffen). Deze antistoffen kunnen naast een te snel werkende en een vergrote schildklier ook leiden tot een ontstekingsreactie van weefsels achter de ogen en in zeldzame gevallen tot een ontstekingsreactie in de huid van de onderbenen.
  • Thyreoïditis: dit is een ontsteking van de schildklier. Bij een thyreoïditis wordt het opgeslagen schildklierhormoon ineens aan het bloed afgegeven, waardoor dezelfde klachten ontstaan als bij hyperthyreoïdie.
  • Toxisch adenoom: dit is een knobbel in de schildklier die te veel schildklierhormoon maakt. Bij een toxisch multinodulair struma is er sprake van meerdere knobbels die te veel schildklierhormoon maken.

Klachten

Als uw schildklier te snel werkt, kunnen de volgende klachten optreden:

  • zenuwachtigheid
  • gejaagdheid
  • last van warmte
  • versnelde hartslag
  • hartkloppingen
  • overmatig transpireren
  • gewichtsverlies
  • toegenomen eetlust
  • trillende handen/vingers
  • vermoeidheid
  • spierzwakte
  • kortademigheid bij inspanning
  • psychische klachten.

Diagnose

Als het vermoeden bestaat dat er sprake is van hyperthyreoïdie, wordt als eerste bloedonderzoek verricht. Met bloedonderzoek bepalen wij de hoeveelheid schildklierhormoon (vrije T4) in het bloed en de waarde van het hormoon dat de schildklierhormoon productie aanstuurt (TSH). Ook onderzoeken wij de aanwezigheid van antistoffen die passen bij de ziekte van Graves in het bloed (TSH-receptor antistoffen). Soms is het nodig om een schildklierscan te maken, om de oorzaak van hyperthyreoïdie te achterhalen.

Behandeling

Hyperthyreoïdie kan worden behandeld:

  • met medicijnen die de werking van de schildklier remmen
  • met radioactief jodium, hierdoor wordt een deel van de schildkier onwerkzaam gemaakt
  • door (een deel van) de schildklier operatief te verwijderen.

Bij sommige vormen van hyperthyreoïdie is geen behandeling nodig, omdat de uitstoot van het schildklierhormoon vanzelf vermindert. Hoe de ziekte behandeld wordt is afhankelijk van de oorzaak van de hyperthyreoïdie. Soms zijn er meerdere mogelijkheden. Ook speelt uw eigen voorkeur een belangrijke rol in het behandeltraject. We bespreken de voor- en nadelen van de behandelmogelijkheden uitvoerig voorafgaand aan het behandeltraject.

Hyperthyreoïdie en zwangerschap

Zowel bij een te snelle als bij een te trage schildklierwerking is het verstandig de waarden van de schildklierhormonen vóór de zwangerschap zo veel mogelijk binnen de normale grenzen te houden, vanwege de mogelijke effecten voor moeder en kind. Meer informatie hierover vindt u in de folder Schildklierafwijkingen.

Schildklierpolikliniek

De Schildklierpolikliniek van Isala is speciaal voor patiënten met schildklieraandoeningen. Een internist-endocrinoloog en een endocrinologie verpleegkundige houden hier een gecombineerd spreekuur.

Meer informatie

Meer informatie over hyperthyreoïdie staat op de website van de Schildklierstichting www.schildklier.nl.


1 mei 2015 7164 Nee Nee

Stuur door

Door onderstaande invulvelden in te vullen, stuurt u deze informatie gemakkelijk door.
Aan emailadres*
   
Uw naam Uw emailadres*
   
Bericht