ISALA

Ejectiefractiebepaling

Het doel van een ejectiefractiebepaling is het in beeld brengen van de pompfunctie van het hart. De rode bloedcellen worden gemerkt en met de radioactiviteit homogeen in de bloedcirculatie verdeeld.

Indicaties voor een ejectiefractiebepaling

  • bepaling van de functionele betekenis van coronairlijden (vernauwing van de kransslagaderen rondom het hart)
  • evaluatie van het linkerventrikel pompfunctie bij niet ischaemische hartziekten (kleplijden, cardiomyopathie, cardiotoxische medicatie)
  • het starten van cardiotoxische medicatie (zoals ‘Herceptin’ bij patiënten met een mammacarcinoom).

Het verloop van een ejectiefractiebepaling

Minimaal een half uur voor het onderzoek dienen wij de patiënt koude tin (pyrosfosfaat) toe via een bloedvat. Dit is voor de labeling van de rode bloedcellen en de radioactiviteit. Tijdens de opname van het hart dienen we de radioactiviteit toe via een bloedvat. Vervolgens wordt er een obliqueopname van het hart gemaakt.

Interpretatie van een ejectiefractiebepaling

Handmatig of automatisch kan een region of interest (ROI) getekend worden om het linker ventrikel. Van hieruit wordt de ejectiefractie bepaald. Een percentage tussen de 45 en 60% is normaal. Een percentage beneden de 45% kan duiden op een verminderde pompfunctie van het hart.

Wilt u meer informatie? Kijk dan op de site van de afdeling Nucleaire geneeskunde.