Contact
  1. Blog Saskia Bakker: We slepen ze er doorheen
Coronavirus Isala neemt maatregelen tegen het coronavirus (COVID-19)

Saskia Bakker is oncologieverpleegkundige op verpleegafdeling Oncologie/Hematologie (locatie V2.3). Deze maand blogt zij over haar ervaringen in de zorg en ondersteuning die zij patiënten biedt met diverse vormen van bloedkanker.

Oncologieverpleegkundige Saskia Bakker

Iedere dag weer proberen we ‘onze’ mensen er doorheen te slepen. De dag begint: men wordt wakker of lag al een poos te draaien, te piekeren of te denken. De tafel wordt gedekt voor het ontbijt. Wit brood, bruin brood of krentenbol. Kwark, muesli of vers fruit. Met als toetje de medicatie. Mensen komen aan tafel met infuuspaal, met chemo, antibiotica of een bloedtransfusie.

Na het ontbijt, wat de één beter smaakt en valt dan de ander, komen wij vaak binnen om de controles uit te voeren en de infusen te verzorgen. Ook helpen we graag met de persoonlijke verzorging als dit zelfstandig niet lukt. Met grote regelmaat wordt het gehele lichaam in de vette crème gezet omdat de chemo kan zorgen voor een zeer droge huid. Hele handen en voeten vervellen en na een paar weken ogen deze als na de geboorte. Zacht, kwetsbaar en nieuw.

Soms merken we veel haren op het kussen bij het verschonen van het bed en kan het zo zijn dat we een uur later aan het tonderen zijn. ‘Ik ben helemaal klaar met al die losvliegende haren. Het kriebelt en het is zó confronterend om elke ochtend het doucheputje weer leeg te halen’, horen we vaak. Maar een kaal hoofd is ook heel confronterend en voor de één makkelijker mee om te gaan dan voor de ander. Sommigen schrikken als ze zichzelf zien in de spiegel en vragen zich af hoe hun partner of (klein)kinderen dit zullen vinden. Één keer hoorde ik een jongetje enthousiast roepen: 'Opa, wat cool! Nu kan ik tenminste je hersenen zien kraken als je nadenkt'!

Dagelijks proberen we iedereen te laten sporten. Fietsen door Amerika, China, Europa of je eigen stad dankzij Fietslabyrint (virtueel fietsen). Maar ook de loopband wordt gebruikt en er is het tweewekelijkse gezamenlijk sportuurtje door de fysio. En als wij zelf tijd hebben, willen we nog wel eens bowlen op onze eigen manier. Of staan we actief te springen op Nederland in Beweging. Tussen alle standaardmomenten door zijn er gesprekken met onze artsen, de transplantatiecoördinator, maatschappelijk werk, geestelijke verzorging, de diëtiste of fysiotherapeut en al wat niet nodig is voor ieder individu.

En dan zijn er natuurlijk nog de naasten die dagelijks op bezoek komen en die wij weer weg zien lopen met de vuile was onder hun arm. Hun levens staan ook echt op de kop. Alles even alleen runnen thuis. Mannen die opeens moeten wassen en die leren dat je wit niet bij gekleurd moet doen. Vrouwen die met een boormachine aan de haal gaan. Kinderen die ’s avonds de nachtzoen van hun papa of mama missen. ‘Tuurlijk gaan we er voor’, wordt er vaak gezegd. Maar hoe moeilijk is dat soms als je je echt vreselijk misselijk voelt of wanneer je niet kan praten van de pijn in je mond. Of wanneer je als partner ook echt even niet meer weet hoe je alles moet doen. Werk, thuis, aanspreekpunt: alle ballen hoog houden. 

We kennen geen verliezers in een ziekteproces, want iedereen doet keihard zijn best om zich hier doorheen te slaan. Je kunt een ziekte niet winnen zoals in een spel, maar je spreekt van geluk. En van vreselijk veel pech als de kanker te sterk is. Op de afdeling zien we iedereen anders reageren: lachend met een grap, met een masker op, droevig, veel sporten, favoriete serie kijken, puzzelen, uitrusten in bed, staren in het niets, bang zijn. Wij hopen iedereen hierbij te kunnen steunen en zo nodig ergens doorheen te prikken om iemand verder te helpen.

En dan komt het moment om de nacht weer in te gaan. Een patiënte zegt: ‘wie heeft bedacht dat bij slapen ook vaak piekeren komt kijken? Vroeger piekerde ik nog wel eens nachten aan elkaar of ik nou naar Turkije of Griekenland op vakantie zou gaan. Nu heb ik geen keus in het hele proces en vraag ik mij alleen maar af of het nog weer ochtend wordt en hoe ik mij morgen zal voelen’. Daar word ik altijd stil van. En besef mij dan dat in principe iedere dag voor mij een geluksdag is: ik ben gezond ... 

Gerelateerd nieuws

Voor specifieke vragen aan een afdeling, ga naar de contactpagina. U kunt ook kijken bij de meestgestelde vragen.