ISALA

Een klein ziekenhuis naast het grote

​‘Uw man zit u al op te wachten zie ik.’ Een vrijwilliger begeleidt een oudere mevrouw terug naar de wachtkamer in het Behandelcentrum van Isala in Zwolle. Zij heeft net een staaroperatie gehad aan haar rechter oog en loopt behoedzaam met haar rollator richting haar man. Een verpleegkundige haalt ondertussen een tiener op uit de wachtkamer. Ze is een beetje nerveus, gelukkig mag haar moeder mee.

   Elsbeth Graswinckel

 

Persoonlijk contact

‘Dat persoonlijke contact, vinden wij heel belangrijk’, zegt leidinggevende Elsbeth Graswinckel. ‘Wij hebben geen aanmeldzuilen. Iedereen die binnenloopt, wordt ontvangen door een secretaresse achter de balie. En waar wij nu staan, heet dan wel de wachtkamer, maar het ziet er niet uit als een standaard ziekenhuiswachtkamer.’ Dat klopt inderdaad, de ruimte heeft een hotellobbyachtige uitstraling. Er is voldoende ruimte, er zijn zitjes waar je wat meer privé kunt zitten en er liggen naast de vele tijdschriften ook iPads die je mag gebruiken. Elsbeth: ‘Patiënten komen hier voor ingrepen die planbaar en laag- of middelcomplex zijn. Denk aan kaakchirurgie, plastische chirurgie, oogheelkunde of orthopedische kijkoperaties. Wij opereren hier ook vrouwen met borstkanker. Wij zijn dus niet een polikliniek, zoals soms mensen wel eens denken. Met zes operatiekamers zijn wij een klein ziekenhuis naast het grote ziekenhuis.’ 

Kinderdagen

Door de operaties goed te plannen en efficiënt te werken, ziet het er nooit druk en vol uit in de wachtruimte en in de brede gangen van het Behandelcentrum. Er zijn twee afdelingen; één voor patiënten die ’s avonds weer naar huis mogen. En één voor patiënten die iets langer moeten blijven. Elsbeth: ‘Bijvoorbeeld patiënten die na een operatie nog veel pijnstilling nodig hebben. Dagelijks zien wij ruim vijftig patiënten, maar als je zo door de gangen loopt, zou je dat inderdaad niet zeggen. Op woensdag is het altijd een gezellig drukte. Dat zijn de dagen waarop buisjes worden geplaatst en amandelen geknipt. Voordat de kinderen naar de operatiekamer gaan, kunnen ze hier in de kinderhoek nog even spelen. Sinds een aantal maanden hebben wij in de holding van de OK de storywall. Hartstikke leuk. Met een app komen via augmented reality de dieren op de muur tot leven. Even wat afleiding. Thuis kunnen kinderen het spel nu ook spelen, wij geven zij namelijk stickers mee waar ze ook op staan.’

In het deel van het Behandelcentrum waar de operatiekamers zijn, ligt de tiener uit de wachtkamer inmiddels in een bed. Haar moeder, gehuld in een speciale OK-overal - duwt haar dochter samen met een verpleegkundige naar de voorbereidingsruimte. Elsbeth: ‘Eén van de ouders mag altijd mee totdat hun kind slaapt. Wij hebben overigens een apart operatiecircuit voor KNO-kinderen en voor patiënten van Oogheelkunde. De kinderen mogen in eigen pyjama, in plaats van operatiehemd en ouderen die aan hun ogen worden geopereerd hoeven zich dus ook niet om te kleden. Dat is veel prettiger.’