Contact

Het verhaal van Peter Schutte

  1. Het verhaal van Peter Schutte
Punt Coronavirus (COVID-19) Hier vindt u belangrijke informatie over uw afspraak, onderzoek of behandeling.

‘Wij hoefden deze ouders de vraag niet eens te stellen’

‘Als IC-verpleegkundige zijn er veel patiënten die me bijgebleven zijn, maar dit jongetje en zijn ouders vergeet ik nooit meer, omdat zijn overlijden zo intens triest was en de reactie van zijn ouders zo liefdevol én zo sterk.’ Lees het hele verhaal van Peter.

Peter Schutte Peter Schutte, IC-verpleegkundige

‘Het jongetje – hun enig kind - was 8 jaar oud, toen hij al spelend op de stoep, werd aangereden door een dronken bestuurder. Toen hij bij ons binnengebracht werd, was hij ingeklemd. Dit betekent dat de druk in zijn hoofd zo hoog was, dat er geen bloed vanuit de halsslagader meer bij zijn hersenen kon komen. We konden niets anders meer doen, dan vaststellen dat hij hersendood was. Samen met de intensivist moesten we deze vreselijke boodschap vertellen aan zijn ouders, die in het kamertje ernaast in spanning afwachtten of hun jongetje het ging overleven. Na dit verschrikkelijke bericht moesten we hen ook vragen hoe zij stonden tegenover orgaandonatie. Afgezien van zijn hersenen, waren al zijn andere organen nog in topconditie.’
‘Na zulk heftig nieuws moeten beginnen over orgaandonatie blijft altijd lastig; mensen hebben net iemand van wie ze houden verloren en moeten vrijwel meteen daarna een beslissing nemen over wat er moet gebeuren met zijn of haar organen. Veel tijd is er immers niet.’

‘Het mooie en indrukwekkende was, dat wij aan deze ouders de vraag niet eens hoefden te stellen. Al snel na de heftige boodschap stelde zijn moeder zelf de vraag of er met de organen van haar zoontje andere levens gered konden worden. Dat raakte mij enorm. Dat je op zo’n moment van intens verdriet, na het verliezen van je enig kind, zo aan anderen kunt denken. Daar krijg ik nu nog een brok van in mijn keel. Zij – ook de vader stond direct achter orgaandonatie – haalden troost uit het feit dat de organen van hun zoontje zouden voortleven in andere mensen.’    

Ik was altijd al voorstander van orgaandonatie, maar het optreden van deze ouders heeft dat alleen maar versterkt. Na afloop van de procedure ontvangen wij op de IC de resultaten van elke orgaandonatie. Dankzij de organen van dit jongetje bleken vijf andere kinderen geholpen te zijn. Vijf kinderen waar dolgelukkige ouders achter schuilgaan, omdat hun kind nu kan blijven leven. Dat allemaal dankzij deze ouders die op dat cruciale moment, ondanks hun enorme verdriet, dachten aan anderen.’
‘Deze ervaring heeft mij gesterkt om bij alle slechtnieuwsgesprekken die daarna volgden mijn best te doen om nabestaanden zo goed mogelijk uit te leggen wat orgaandonatie inhoudt.’

Vanwege de privacy van onze patiënten anonimiseren wij het verhaal en veranderen wij details. Of wij vragen de patiënt toestemming om het verhaal te gebruiken.

Tip! Lees meer verhalen van Isala-medewerkers