Contact
Kopbeeld

Het verhaal van Saskia Bakker

  1. Het verhaal van Saskia Bakker

'Ik houd dit werk vol omdat ik echt iets kan betekenen voor mensen'

‘Ze voelde zich al een aantal maanden moe, niet zo lekker. Maar ach, dat had iedereen toch  weleens? En wie is er nou niet druk en moe? Ze ging toch maar even langs de huisarts. Ze liet bloedprikken en twee dagen later zou ze de uitslag krijgen. Maar aan het einde van de dag stond de huisarts bij haar op de stoep. Ze moest meteen door naar het ziekenhuis.’

‘Dat zijn altijd de meest heftige verhalen. Mensen die zich eigenlijk best gezond voelen en dan met spoed op onze afdeling belanden en meteen moeten starten met een zware chemo-behandeling.  Een behandeling die vaak een jaar in beslag neemt of langer. Zij had mijn leeftijd en net als ik twee jonge kinderen. Dat raakt mij altijd enorm. Naast leukemie kreeg ze nog andere complicaties. Ze lag een half jaar op onze afdeling en dan leer je elkaar wel kennen. Dat komt ook omdat patiënten aan verpleegkundigen andere vragen stellen dan aan artsen. Wij zorgen immers acht uur per dienst voor iemand. Daar krijg je veel mee en zie je hoe het echt met iemand gaat. Ook haar partner leerde ik kennen en haar kinderen. Die zorgeloze en blije koppies. Koppies waarin geen besef is dat het leven van hun moeder eindig is. En een moeder die hun vasthoudt, hopend dat het afscheid nemen nog heel lang duurt.’

‘Door met haar of andere patiënten te praten krijg je zo veel waardering voor je eigen leven. Als je al liep te zeuren om een pijntje of iets anders, is dat wel weg na zo’n gesprek. Ik realiseer mij dan weer dat het leven enorm kwetsbaar is. Soms als ik mensen de allerlaatste strohalm zie grijpen, denk ik: ga naar huis. Ga nog iets doen. Maar als je nog een doel voor ogen hebt, ga je gewoon tot het uiterste. Helaas kon deze vrouw niet meer beter worden. De behandelingen sloegen niet aan. Ze is naar huis gegaan om daar te kunnen sterven.’

‘Ik houd dit werk vol omdat ik echt iets kan betekenen voor mensen. Ik haal ook kracht uit de mooie gesprekken die ik heb. Soms ben ik zó moe dat ik vroeg naar bed ga, dan heb ik alles gegeven. Maar de volgende dag wil ik er weer zijn voor mijn patiënten.’

Tip! Lees meer verhalen van Isala-medewerkers.

Voor specifieke vragen aan een afdeling, ga naar de contactpagina. U kunt ook kijken bij de meestgestelde vragen.