Contact
  1. Afleiding in een roze achtbaan
Punt Coronavirus (COVID-19) Bent u patiënt, begeleider of bezoeker? Hier vindt u belangrijke informatie over uw bezoek aan Isala.

Bijna twee jaar geleden was er in Isala een oproep welke afdeling een VR-bril zou willen testen. Spoedeisende hulp verpleegkundige en gipsverbandmeester Patrick Laat: ‘Wij waren benieuwd hoe wij de bril konden gebruiken op de gipskamer. De conclusie: vooral kinderen die wij regelmatig terugzien voor redressiegips hebben er baat bij. Maar wij als gipsverbandmeesters ook.’

Patrick Laat brengt gips aan

Redressiegips gebruik je bij kinderen die een klompvoet hebben of die de neiging hebben om op hun tenen te lopen. Patrick: ‘Het is vaak een traject van minimaal zes weken en dan iedere week een gipswissel. Het aanbrengen van het gips kost veel tijd en vergt aandacht en concentratie. Het is een secuur proces. Je moet het been in de goede positie hebben, maar de spieren van die kinderen zijn sterk en gespannen. Wij merkten dat als zij een VR-bril droegen, zij meer ontspannen waren. De kinderen zijn afgeleid en wij kunnen de gipsapplicatie op de juist manier en zonder weerstand aanleggen.’

Een praatje

Voor korte gipswissels zetten Patrick en zijn collega’s de bril niet in. ‘Het kost toch wel tijd en vaak willen kinderen ook wel zien wat er gebeurt. Ook merken wij dat volwassenen weinig behoefte hebben aan het dragen van een VR-bril. Ouderen die wij regelmatig zien, hebben veel liever een praatje. Ik merk sowieso dat kinderen meer hebben met de VR-bril dan volwassenen. De content die op deze bril staat is ook vooral voor kinderen. Van eenvoudige schietspelletjes tot een knalroze achtbaan voor de allerjongsten. Ik ken een meisje dat regelmatig bij ons is voor nieuw gips en zij kan
er geen genoeg van kan krijgen.’

Pijnstillend

De gipskamer deelt de VR bril samen met de SEH. Patrick: ‘Ook op deze afdeling gebruiken wij de bril vooral om kinderen af te leiden. Maar wij bieden de bril nooit meteen aan. Eerst moet het stof zijn neergedaald. Vergeet niet, je ontneemt iemand één van zijn zintuigen als je de bril opzet. Als het kind stabiel is, dan kan het prima. Wij merken dat de afleiding pijnstillend werkt. Even is iemand in een andere wereld en de pijnlijke breuk of aandoening is vergeten. Je moet gewoon goed kijken wie wanneer de bril nodig heeft. Soms zetten wij hem als zorgmedewerker zelf even op. Even virtueel rustig zitten naast je tentje en staren naar een kampvuur. Daarna ben je weer fitter voor de werkelijke wereld.’

Gerelateerd nieuws